Αν έχεις ξεκινήσει έστω και μία δίαιτα στη ζωή σου, τότε μάλλον έχεις βρεθεί κάποια στιγμή να σκέφτεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά με εσένα. Ότι δεν έχεις αρκετή πειθαρχία, ότι “λυγίζεις” εύκολα, ότι σου λείπει η περιβόητη δύναμη της θέλησης. Κι όμως, όσο περισσότερο ασχολούμαι με το θέμα της διατροφής, τόσο πιο ξεκάθαρο γίνεται κάτι άλλο. Οι περισσότερες δίαιτες δεν αποτυγχάνουν επειδή εμείς δεν προσπαθήσαμε αρκετά, αλλά επειδή είναι φτιαγμένες με λάθος τρόπο από την αρχή.

Σε αυτό το άρθρο θέλω να δούμε τι πραγματικά σαμποτάρει τις δίαιτες, ποια είναι τα πιο συνηθισμένα λάθη και κυρίως πώς μπορείς να χτίσεις μια σχέση με το φαγητό που να αντέχει στον χρόνο.

Γιατί η “θέληση” δεν είναι το πρόβλημα

Ας ξεκινήσουμε από τον μύθο. Η δύναμη της θέλησης δεν είναι ανεξάντλητη. Είναι ένας περιορισμένος πόρος που επηρεάζεται από το στρες, την κούραση, τον ύπνο και την καθημερινή πίεση. Όταν μια δίαιτα βασίζεται αποκλειστικά στο “κράτα χαρακτήρα”, είναι θέμα χρόνου να καταρρεύσει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Γιατί πεινάμε πάντα μετά από κάθε γεύμα (και πώς να το διορθώσεις)

Σκέψου το απλά. Αν όλη μέρα παίρνεις αποφάσεις, τρέχεις, δουλεύεις και αγχώνεσαι, το βράδυ δεν έχεις την ίδια ψυχική ενέργεια για να αντισταθείς. Δεν φταις εσύ. Φταίει το σύστημα.

Ο πραγματικός λόγος που οι δίαιτες δεν κρατάνε

Οι περισσότερες δίαιτες αποτυγχάνουν επειδή αγνοούν την ανθρώπινη φύση. Συγκεκριμένα:

• Είναι υπερβολικά περιοριστικές.
• Δημιουργούν αίσθηση στέρησης.
• Δεν λαμβάνουν υπόψη την καθημερινότητα.
• Αγνοούν τα συναισθήματα και τις συνήθειες.

Όταν λες στον εαυτό σου ότι “απαγορεύεται” κάτι, ο εγκέφαλος αντιδρά. Το θέλει περισσότερο. Έτσι ξεκινά ο φαύλος κύκλος της αυστηρής δίαιτας, της υποτροπής και μετά των ενοχών.

Η παγίδα της στέρησης και του all or nothing

Πόσες φορές σκέφτηκες “αφού χάλασα τη δίαιτα σήμερα, ας φάω τα πάντα και από αύριο βλέπουμε”; Αυτή η νοοτροπία δεν είναι αδυναμία χαρακτήρα. Είναι αποτέλεσμα υπερβολικών κανόνων.

Όταν μια διατροφή χωρίζει τα τρόφιμα σε “καλά” και “κακά”, το αποτέλεσμα είναι ψυχολογική πίεση. Μόλις σπάσει ο κανόνας, καταρρέει όλο το σύστημα.

Τι μπορείς να κάνεις αντί γι’ αυτό

• Σταμάτα να σκέφτεσαι με απόλυτους όρους.
• Δες κάθε γεύμα ως μια νέα ευκαιρία, όχι ως αποτυχία.
• Άφησε χώρο για ευελιξία μέσα στην εβδομάδα.

Το σώμα δεν είναι μηχανή θερμίδων

Πολλές δίαιτες αντιμετωπίζουν το σώμα σαν έναν απλό υπολογισμό θερμίδων. Τρως λιγότερο, χάνεις βάρος. Στην πράξη όμως τα πράγματα είναι πιο σύνθετα.

Η πολύ χαμηλή πρόσληψη θερμίδων:

• Επιβραδύνει τον μεταβολισμό.
• Αυξάνει την πείνα.
• Οδηγεί σε έντονες λιγούρες.
• Κάνει το σώμα να “κρατάει” ενέργεια.

Δεν είναι τυχαίο που μετά από μια αυστηρή δίαιτα το βάρος συχνά επιστρέφει, και με το παραπάνω.

Συναισθηματική πείνα και δίαιτες

Ένα ακόμα κομμάτι που συχνά αγνοείται είναι η συναισθηματική σχέση με το φαγητό. Δεν τρώμε μόνο όταν πεινάμε. Τρώμε όταν βαριόμαστε, όταν αγχωνόμαστε, όταν θέλουμε παρηγοριά.

Αν μια δίαιτα δεν σου μαθαίνει να αναγνωρίζεις αυτά τα μοτίβα, τότε απλώς τα καταπιέζει. Και ό,τι καταπιέζεται, επιστρέφει.

Μικρά βήματα που βοηθούν

• Ρώτα τον εαυτό σου αν πεινάς πραγματικά ή αν νιώθεις κάτι άλλο.
• Δημιούργησε εναλλακτικούς τρόπους εκτόνωσης, όπως περπάτημα ή λίγα λεπτά ηρεμίας.
• Μην τιμωρείς τον εαυτό σου για ένα συναισθηματικό φαγητό.

Γιατί οι δίαιτες δεν ταιριάζουν στη ζωή μας

Οι περισσότερες δίαιτες είναι σχεδιασμένες για μια ιδανική καθημερινότητα. Χωρίς εξόδους, χωρίς κοινωνικές υποχρεώσεις, χωρίς απρόοπτα. Στην πραγματικότητα όμως, η ζωή δεν λειτουργεί έτσι.

Όταν ένα πρόγραμμα δεν μπορεί να προσαρμοστεί:

• Εγκαταλείπεται εύκολα.
• Δημιουργεί απογοήτευση.
• Κάνει το άτομο να νιώθει ότι “δεν τα καταφέρνει”.

Η σωστή προσέγγιση δεν είναι να αλλάξεις τη ζωή σου για τη δίαιτα, αλλά να προσαρμόσεις τη διατροφή στη ζωή σου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Υγιεινά γλυκά με δαμάσκηνα και καρύδια, φυσική γλυκύτητα χωρίς ζάχαρη

Τι λειτουργεί πραγματικά μακροπρόθεσμα

Αν έπρεπε να συνοψίσω τι κάνει τη διαφορά, θα έλεγα τα εξής:

1. Ρεαλιστικοί στόχοι, χωρίς βιασύνη.
2. Διατροφή που περιλαμβάνει όλα τα τρόφιμα.
3. Έμφαση στη συνέπεια και όχι στην τελειότητα.
4. Κατανόηση των συνηθειών και των συναισθημάτων.
5. Ευελιξία και όχι αυστηροί κανόνες.

Η απώλεια βάρους δεν είναι αγώνας ταχύτητας. Είναι διαδικασία αλλαγής τρόπου σκέψης και καθημερινών επιλογών.

Συμπέρασμα

Οι δίαιτες δεν αποτυγχάνουν επειδή δεν προσπαθούμε αρκετά. Αποτυγχάνουν επειδή μας ζητούν να λειτουργήσουμε κόντρα στη φύση μας. Όταν σταματήσεις να κατηγορείς τον εαυτό σου και αρχίσεις να χτίζεις μια πιο ισορροπημένη σχέση με το φαγητό, τότε αλλάζει όλο το παιχνίδι.

Και κάπου εκεί, χωρίς εξαντλητική προσπάθεια, τα αποτελέσματα αρχίζουν να έρχονται. Όχι επειδή “δυνάμωσες τη θέλησή σου”, αλλά επειδή επιτέλους δούλεψες με το σώμα σου και όχι εναντίον του.