Ήταν ένα βράδυ Τετάρτης και είχα ξεχάσει πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανα κάτι μόνο για μένα. Όχι κάτι μεγαλειώδες. Ούτε καν ένα μπάνιο χωρίς βιασύνη. Κάποια στιγμή, ανάμεσα στις υποχρεώσεις και τις λίστες με τα «πρέπει», η αυτοφροντίδα έγινε η τελευταία προτεραιότητα. Και το πιο περίεργο; Ένιωθα ενοχές ακόμα κι όταν σκεφτόμουν να αφιερώσω χρόνο στον εαυτό μου. Αν κάτι τέτοιο σου ακούγεται γνώριμο, τότε ίσως αξίζει να αναρωτηθείς γιατί βάζεις τον εαυτό σου πάντα τελευταίο.
Τι είναι η αυτοφροντίδα στην πράξη
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: η αυτοφροντίδα δεν είναι μόνο face masks και κεριά με άρωμα λεβάντα. Αυτή η εικόνα, αν και ωραία, αντιπροσωπεύει μόνο ένα μικρό κομμάτι. Στην καθημερινότητα, η φροντίδα του εαυτού σου μπορεί να μοιάζει με το να πεις «όχι» σε μια πρόσκληση που σε εξαντλεί. Να κλείσεις το κινητό στις 10 το βράδυ. Να φας ένα γεύμα καθισμένη, χωρίς να κοιτάς ταυτόχρονα emails. Μπορεί ακόμα να σημαίνει ότι ζητάς βοήθεια, αντί να προσπαθείς να τα κάνεις όλα μόνη σου.
Η αυτοφροντίδα είναι ανάγκη με την ίδια λογική που η βενζίνη είναι ανάγκη για ένα αυτοκίνητο. Χωρίς αυτήν, απλώς σταματάς να λειτουργείς στην καλύτερή σου εκδοχή.
Γιατί τη βάζουμε πάντα τελευταία
Υπάρχει κάτι πολύ συγκεκριμένο πίσω από αυτή τη συνήθεια, και δεν είναι τεμπελιά. Η κορτιζόλη, η ορμόνη που απελευθερώνει το σώμα σε περιόδους στρες, μας κρατάει σε κατάσταση «μάχης». Όταν ζεις σε αυτή τη λειτουργία εβδομάδες ή μήνες, ο εγκέφαλος αρχίζει να θεωρεί φυσιολογική την εξάντληση. Δεν καταλαβαίνεις καν πόσο κουρασμένη είσαι μέχρι να σταματήσεις.
Ταυτόχρονα, πολλές γυναίκες μεγαλώνουν με την πεποίθηση ότι η αξία τους συνδέεται με το πόσα κάνουν για τους άλλους. Η ψυχολόγος Pooja Lakshmin, στο βιβλίο της Real Self-Care, αναφέρει ότι η πραγματική αυτοφροντίδα ξεκινά από εσωτερικές αποφάσεις και όρια, όχι από εξωτερικές τελετουργίες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Σταμάτα να κυνηγάς το τέλειο: 17 τρόποι να απελευθερωθείς από τον perfectionism
Η κοινωνική πίεση να είσαι διαθέσιμη για όλους, συνδυασμένη με τα αμέτρητα ερεθίσματα που δέχεσαι καθημερινά, δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου η φροντίδα του εαυτού μοιάζει σχεδόν εγωιστική. Δεν είναι.
Τι μπορείς να κάνεις τώρα
Δεν χρειάζεσαι ένα Σαββατοκύριακο σε spa ούτε δύο ώρες ελεύθερο χρόνο. Μπορείς να αρχίσεις με κινήσεις τόσο μικρές που δεν χρειάζονται καν σχεδιασμό.
Βάλε ένα πεντάλεπτο «κενό» στη μέρα σου. Πριν ανοίξεις τα social media το πρωί, κάθισε ένα λεπτό χωρίς να κάνεις τίποτα. Ακούγεται υπερβολικά απλό; Δοκίμασέ το. Η διαφορά στο πώς νιώθεις στην υπόλοιπη μέρα μπορεί να σε εκπλήξει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Το “quite routines” movement που θα θέλεις να υιοθετήσεις
Παρατήρησε τι σε αδειάζει. Κράτα ένα σημείωμα στο κινητό σου για μια εβδομάδα. Κάθε φορά που νιώθεις ξαφνική κούραση ή εκνευρισμό, σημείωσε τι έκανες πριν πέντε λεπτά. Μετά από λίγες μέρες, τα μοτίβα γίνονται ορατά. Ίσως είναι μια συγκεκριμένη συνήθεια, μια σχέση ή ένας τρόπος που μιλάς στον εαυτό σου.
Αντικατέστησε μία «πρέπει» με μία «θέλω». Κάθε μέρα, βρες έστω ένα πράγμα που κάνεις από υποχρέωση και αναρωτήσου αν μπορείς να το αλλάξεις, να το αναθέσεις ή απλά να το αφήσεις. Δεν χρειάζεται να αλλάξεις τα πάντα. Αρκεί ένα.
Πότε αξίζει να μιλήσεις σε κάποιον ειδικό
Αν νιώθεις ότι η κούραση δεν φεύγει ακόμα κι όταν ξεκουράζεσαι, αν έχεις χάσει τη διάθεση για πράγματα που κάποτε σου έδιναν χαρά, ή αν παρατηρείς ότι αποφεύγεις συστηματικά να μείνεις μόνη με τις σκέψεις σου, αυτά μπορεί να είναι σημάδια ότι χρειάζεσαι κάτι παραπάνω από πεντάλεπτες τεχνικές. Μπορεί να βοηθήσει να μιλήσεις με έναν ψυχολόγο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάτι «δεν πάει καλά» μαζί σου. Σημαίνει απλώς ότι παίρνεις στα σοβαρά αυτό που νιώθεις.
Η αυτοφροντίδα δεν είναι ανταμοιβή που κερδίζεις αφού τελειώσεις όλα τα υπόλοιπα. Είναι αυτό που σε κρατάει σε θέση να τα κάνεις. Δεν χρειάζεσαι τέλειες συνθήκες ούτε μια ολόκληρη μέρα ελεύθερη. Χρειάζεσαι μόνο την απόφαση ότι κι εσύ μετράς μέσα στο πρόγραμμά σου.
Φωτογραφία Εξωφύλλου: pinterest
